كه مراقب خندق بودند راه سپاه شام را گشوده بودند . مردم مدينه هزيمت شدند و شمار كسانى كه از سقوط در خندق جان دادند بيش از آنها بود كه كشته شدند . شاميان به مدينه در آمدند و مردم مدينه شكست خوردند . عبد الله بن حنظله به يكى از پسران خويش تكيه داده بود و در خواب بود ، پسرش بيدارش كرد و چون چشم گشود و وضع مردم مدينه را بديد بزرگترين پسر خويش را سالارى داد و خود پيش رفت تا كشته شد . مسلم بن عقبه وارد مدينه شد و مردم را دعوت كرد كه بيعت كنند بر اين قرار كه بندگان يزيد بن معاويه‌اند كه هر چه بخواهد دربارهء خون و مال و كسانشان حكم كند . آنگاه سال شصت و چهارم در آمد . سخن از حوادث سال شصت و چهارم ابو جعفر گويد : از جمله حوادث سال اين بود كه مردم شام براى جنگ با عبد الله بن زبير و پيروان وى كه از بيعت يزيد بن معاويه دريغ كرده بودند سوى مكه رفتند . و چنان بود كه وقتى مسلم بن عقبه از جنگ مردم مدينه فراغت يافت و اموالشان را سه روز پياپى به غارت داد ، چنان كه در روايت عبد الملك بن نوفل آمده ، با سپاه خويش به آهنگ ابن زبير راه مكه گرفت و روح بن زنباع جذامى را در مدينه جانشين كرد و به گفتهء واقدى عمرو بن محرز اشجعى را جانشين كرد . سخن از مرگ مسلم بن عقبه و سنگباران كردن و سوختن كعبه ابو مخنف گويد : وقتى مسلم بن عقبه به مشلل و به قولى آن سوى مشلل رسيد